نجوای فلک....دلنوشته های علی حاجی.

ذغیره(ذخیره) آخ که مِره یاد اِنه تابسونا بهارِه ماه پِشتِ بوم سَر بی یه بِلن بِلن عَلف کوفا لَته لَته اِشتنه تا که بُوره اوون بالا چَنده قَشنگ چی تِه نه ،پایین کِلف نازک بالا عَلفا یونجه سوا کَنگلُ کِما سِوا گَزل خِش بو رِه نَو- گِچیک کُوفا هَم سِوا اِشتنه تا خشک بَعوه آفتاب زیل هوا آخه که چه سختی کَشینه کوه و کمر ،تُوی راه نَزدیکه پاییز که بی یه گیتنه کایِر برار آخه که چه صفا داشتنه این تک تک پشت بونا کایر و همباز دَس کَتِل چُوآ-داس بیا غِروب وَقت نماز تموم کردنه کوفا بَتکونتی بی یه کوفا ذغیره ...

ادامه مطلب