غروب یار

غروب یار

« تِه بوردِن بوردنا مِه هارش هارش»ِ

تِه دستِ سر شوُنی ،هادِم نوازِش

مِه دل کورا مِه چِش دریای پِر او

اَنده تِن تِن نشوُ پِهی رِه هارِش

تِه عمر،غِروبِ افتاب بَیه بوردی

مِه چِشِ چال بی یا نرم نرمِ وارِش

منا تنهایی باهم ناله دارمی

روزا شو ،تنهایی، هادم نواجِش

مِه چِش وشنای خوُ بَی یِ تِه بوردی

اِسا بِشکسه بال جانا تِه ارزش

مِه دِل پاره بَعی ،هادم سفارش

ازون بالا تِه این،دلتنگِ هارش

نجوای فلک....دلنوشته های علی حاجی....