سربندون راه

کوره راه

مِره یاد اِنه وا سربندون راه

گِرگ ِسَره چشمه وُ پَرگافه وا

سوُز سِرما وس باددَمه هوا

پای پیاده وُ کَز کِردِنه راه

تَرس از اون داشتنه افتاب بوره مار

گُرگُ و میش هوا گوم بَکنن راه

چِله ماره وندس سنه خره بار

تاکه مریض خِنه بوره بَوِه خار

اِسا ماشین اِنه دروِنه کنار

دِ ساعات نَبونه تیرون شونه یار

نجوای فلک....دلنوشته های علی حاجی....