امام زمان

برو اسمون ماه(صاحب الزمان)

خداوندا بَوِم از این دل تنگ

که درد از سر بِگذشته بهیه ننگ

شیطون ها ،شیطون اَی که زَنه سنگ

شیطون پَرستی بهیه از همه رنگ

بِرو اسمون ماه

بِرو درمون و دِوا

که عالم مثل تِه نموئه دنیا

بِرو جانا بِرو جانم تِه فِدا

"بلندبالا بِلندی رِه تِه دانی"

همه دِنیا "قشنگی ره تِه دانی"

همه دِنیا قشنگی همه یک جا

همه علمِ لَدُونی ره تِه دانی

قشنگ اسمونی، تِه راهُ تِه نِشوُنی

اگر پیدا نیا تِه بی نِشوُنی

بِرو ایرونی قلب می یونی

که دنیا درد بی درمون بَه ای تِه

دِلِ یاران تِه رِه خون بَه ای تِه

اَمه عُمِر کَما دِلِ بی طاقت

بِرو خَسته دِلِ اَرموُن بَهو تِه

سِتاره تا سِتارهِ خَلِه راهه

فَرقِ تِه تا اِما زَمین تا ماهه

که دِنیا انتظارِ یاری دان نِه

اقا چشمِ اِما بِر کَفِ پاهه

کسی مثل تِه عاشقی نکرده

به این جور عُمر طولانی نکرده

اِگه دو نیمچه زَجری بَکشی تِه

خِدا دونده چِه این جوری هاکرده

نجوای فلک....دلنوشته های علی حاجی....