سراغاز سخن

.....سلامیچو بوی خوش آشنایی

مومج کهن دیارِست در قلب البرز کوه، انجا که کوه قاف است و لانه سیمرغ . دیار مردمان سخت کوش که برغم تمام ناملایماتطبیعت، نام آن را چنانکه سزاست جاودانه ساخته اند. پس درود بر مومج و مردمانش .به مردانوزنان غیوری که در طول هستی این ملک با کشاورزیودامداری و چادرنشینی در جای جای آن از "اسبه خانی "و "کوکی ور" و"زردچشمه سر" گرفته تا "لی پشت "و" کمر پشت "و"اندرنی "و"سرعین" ،زندگی و سرزندگی و سرسبزی را برای آن بهارمغان آوردند تا این دیار چون کوه قره داغش همواره استوار وپابرجا بماند.ما نیزبرآنیم تا دلنوشته های خویش را که سرشاراز مهر به این زادبوم و مردمان پر مهر آن است تقدیم کرده ، یاد ان را در حدوسعخویش جاودانه کنیم.

نجوای فلک....دلنوشته های علی حاجی....